در این ایده خلاقانه، هواپیمای تغییر یافته صاحب یک جفت صندلی روی سقف خود خواهد شد که با محفظهای تخممرغی شکل محاصره شده. برای بالا رفتن تا سقف دو گزینه موجود است، یک اینکه بهسادگی از پلهای که نصب شده بالا بروید و دو اینکه از یک مینی آسانسور استفاده کنید و انتخاب بین این دو گزینه به شرکت یا شخص صاحب هواپیما واگذار شده است. پس از بالا رفتن دو مسافر برگزیده خود را درون گنبدی جادار و آئرودینامیک مییابند، جایی که احتمالاً هیجانانگیز و بیسابقهترین تجربه عمرشان رقم خواهد خورد.
اما اینجا مشکلی هست؛ همهٔ این گنبد و مکانیسم آسانسور مانندی که برای بالا بردن عرشه آسمانی لازم است، به وزن تمامشده هواپیما میافزایند و این یعنی تعداد مسافران و محمولهای که در آن هواپیماست کاهش مییابد. خلاصهٔ خط قبل در یک ترکیب خلاصه میشود: کاهش در آمد. اما ایرلاین ها را که میشناسید؛ تنها لازم است تا هزینهای احمقانه برای صندلیها در نظر بگیرند و یا اینکه در قبال دریافت مبلغ کمتری، بهصورت نوبتی به مسافران بیشتری امکان استفاده از این ویژگی را بدهند تا پول بیشتری عایدشان شود.